harzhañ

BretónEditar

 harzhañ
Pronunciación (AFI):  /ˈhar.zã/
Variantes:  harzhal
harzhiñ

EtimologíaEditar

Del bretón medio harzaff.[1]

Verbo intransitivoEditar

1
Ladrar.

ConjugaciónEditar

Conjugación de harzhañ
Formas no personales
Infinitivo harzhañ
Participio presente

o harzhañ

Participio pasado harzhet
Formas personales
número singular plural pasiva
persona 1.ª 2.ª 3.ª  m 3.ª  f 1.ª 2.ª 3.ª impersonal
Modo indicativo
Presente harzhan harzhez harzh harzh harzhomp harzhit harzhont harzher
Pretérito imperfecto harzhen harzhes harzhe harzhe harzhemp harzhec'h harzhent harzhed
Pretérito perfecto harzhis harzhjout harzhas harzhas harzhjomp harzhjoc'h harzhjont harzhjod
Futuro harzhin harzhi harzho harzho harzhimp harzhot harzhint harzhor
Modo condicional
Presente harzhfen harzhfes harzhfe harzhfe harzhfemp harzhfec'h harzhfent harzhfed
Pretérito harzhjen harzhjes harzhje harzhje harzhjemp harzhjec'h harzhjent harzhjed
Modo imperativo
Presente harzh harzhet harzhet harzhomp harzhit harzhent
Nota:
Las formas subrayadas actúan también como formas dependientes del verbo

Información adicionalEditar

Referencias y notasEditar

  1. Le vocabulaire breton du Catholicon (1499).