Irre
Irre | |
pronunciación (AFI) | [ˈɪrə] |
Etimología
editarnominalización de adjetivo irre.1
Sustantivo masculino y femenino
editarFlexión fuerte sin artículo | |||
---|---|---|---|
Masculino | Femenino | Plural | |
Nominativo | Irrer | Irre | Irre |
Genitivo | Irren | Irrer | Irrer |
Dativo | Irrem | Irrer | Irren |
Acusativo | Irren | Irre | Irre |
Flexión débil con artículo determinado | |||
Masculino | Femenino | Plural | |
Nominativo | der Irre | die Irre | die Irren |
Genitivo | des Irren | der Irren | der Irren |
Dativo | dem Irren | der Irren | den Irren |
Acusativo | den Irren | die Irre | die Irren |
Flexión mixto (con pronombre, »ein«, »kein«, …) | |||
Masculino | Femenino | Plural | |
Nominativo | ein Irrer | eine Irre | keine Irren |
Genitivo | eines Irren | einer Irren | keiner Irren |
Dativo | einem Irren | einen Irren | keinen Irren |
Acusativo | einen Irren | eine Irre | keine Irren |