EsperantoEditar

 manĝi
Pronunciación (AFI):  [ˈmanʤi]

EtimologíaEditar

Común en lenguas romances como el francés manger , el italiano mangiare o el catalán menjar , con el mismo significado, cognados de las palabras del español manducar y manjar.

Verbo transitivoEditar

1
Comer.

ConjugaciónEditar

manĝi
  Participio nominal Participio adjetivo Gerundio  
Infinitivo manĝi Presente manĝas   manĝanto manĝato manĝanta manĝata manĝante manĝate Presente
Imperativo manĝu Pasado manĝis   manĝinto manĝito manĝinta manĝita manĝinte manĝite Pasado
Condicional manĝus Futuro manĝos   manĝonto manĝoto manĝonta manĝota manĝonte manĝote Futuro
  Activo Pasivo Activo Pasivo Activo Pasivo  


Referencias y notasEditar