EsperantoEditar

 amiko
Pronunciación (AFI):  [aˈmi.ko]
 

EtimologíaEditar

Del italiano amico, y este del latín amicus, a su vez de amare y el sufijo -icus.

SustantivoEditar

Singular Plural
Nominativo amiko amikoj
Acusativo amikon amikojn
1
Amigo.
  • "Ejemplos:
"Ĉu vi ŝatus, ke viaj amikoj rakontu ĉion pri vi al nekonato?". Piron, Claude. Gerda malaperis! [referencia incompleta]
"Ĉu vi ne povas pasigi la vesperon kun viaj amikoj? Ha, vi ne havas amikojn?" Matthias, Ulrich. Fajron sentas mi interne [referencia incompleta]

Véase tambiénEditar

TsotsilEditar

 amiko
Pronunciación (AFI):  Si puedes, ¡incorpórala!

EtimologíaEditar

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

SustantivoEditar

1
Amigo

Referencias y notasEditar