karantez

BretónEditar

 karantez
Pronunciación (AFI):  /kaˈrãn.tes/
/kaˈrãn.te/

EtimologíaEditar

Del bretón medio carantez.[1]

Sustantivo femeninoEditar

karantez
Mutación Singular Plural
Radical
karantez
karantezioù / karantezoù
Suave
garantez
garantezioù / garantezoù
Aspirada
c'harantez
c'harantezioù / c'harantezoù
1 Humanidades.
Amor.
2
Afección, afecto, amistad.

CompuestosEditar

Véase tambiénEditar

Referencias y notasEditar

  1. Le vocabulaire breton du Catholicon (1499).