BretónEditar

 c'hoari
Pronunciación (AFI):  /ˈxwɑː.ri/

EtimologíaEditar

Del bretón medio hoari[1] .

Sustantivo masculino[2] Editar

Singular Plural
c'hoari c'hoarioù
1
Juego.

VerboEditar

2
Jugar.

LocucionesEditar

ConjugaciónEditar

Conjugación de c'hoari
Formas no personales
Infinitivo c'hoari
Participio presente

o c'hoari

Participio pasado c'hoariet
Formas personales
número singular plural pasiva
persona 1.ª 2.ª 3.ª  m 3.ª  f 1.ª 2.ª 3.ª impersonal
Modo indicativo
Presente c'hoarian c'hoariez c'hoari c'hoari c'hoariomp c'hoariit c'hoariont c'hoarier
Pretérito imperfecto c'hoarien c'hoaries c'hoarie c'hoarie c'hoariemp c'hoariec'h c'hoarient c'hoaried
Pretérito perfecto c'hoariis c'hoarijout c'hoarias c'hoarias c'hoarijomp c'hoarijoc'h c'hoarijont c'hoarijod
Futuro c'hoariin c'hoarii c'hoario c'hoario c'hoariimp c'hoariot c'hoariint c'hoarior
Modo condicional
Presente c'hoarifen c'hoarifes c'hoarife c'hoarife c'hoarifemp c'hoarifec'h c'hoarifent c'hoarifed
Pretérito c'hoarijen c'hoarijes c'hoarije c'hoarije c'hoarijemp c'hoarijec'h c'hoarijent c'hoarijed
Modo imperativo
Presente c'hoari c'hoariet c'hoariet c'hoariomp c'hoariit c'hoarient
Nota:
Las formas subrayadas actúan también como formas dependientes del verbo

Información adicionalEditar

Referencias y notasEditar

  1. Le vocabulaire breton du Catholicon (1499)
  2. Esta palabra provoca mutaciones por suavización, como si fuera femenina ; las palabras aer, amzer, avel, c'hwezh, lur, re y revr se comportan igual.